Powstał w 1985r. Nie była to zwyczajna suma pasji i zainteresowań dwóch ludzi – dzisiaj już kapłanów. Ks. Andrzej Draguła i Ks. Jacek Makowiecki postanowili skończyć z quasi-teatralnymi montażami słowno – muzycznymi i kompilacjami poetyckimi. W ten sposób powstała Scena Religijna Logos. Zdolności reżyserskie i aktorskie kleryków dokonały rzeczy niespotykanej. Każdy spektakl traktowany był jak wielkie wydarzenie kulturalne, a na premierę oczekiwano z utęsknieniem. Jeszcze wiele lat po zakończeniu działalności teatru Logos następne pokolenia wspominały spektakle zjawiające się sukcesywnie od 1985 do 1989 roku. Trzeba tu wspomnieć, że niektóre spektakle wystawiane były kilka razy w różnych miejscach. Oczywiście wspomniani kapłani nie byli jedynymi filarami teatru. Pojawili się także inni uzdolnieni alumni, którzy udźwignęli ogrom dzieła teatralnego, m.in.: ks. Rafał Zendran, Ks. Bogumił Baszko, Ks. Marek Pietkiewicz, Ks. Krzysztof Cochła, Ks. Krzysztof Rajewicz; głównym scenografem był przez lata Ks. Jacek Woźny. Opiekowała się nimi śp. p. mgr Józefa Wolak – ówczesny wykładowca literatury.

Wystawili na scenie paradyskiej takie spektakle jak: Po górach, po chmurach, Dzień Gniewu, Łysa Śpiewaczka, Śmierć na Wybrzeżu Artemidy, Lekcja, Sprawa Andersonville, Ślepcy, Waga i Cień.

Można zadawać sobie pytanie: dlaczego Logos? Bo najważniejsze zawsze jest Słowo. Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo (por. J 1,1). Słowo jest najważniejsze nie tylko dla człowieka, ale również dla Boga. On przecież posługuje się Słowem w dziele stworzenia, odkupienia i uświęcenia. Słowo jest przede wszystkim faktem doświadczalnym.Logos to Słowo, które objawia i działa. Jest bytem i daje bytowanie. Jest wypowiadane i samo wypowiada. Tak rozumieli swoje twórcze działanie wszyscy ci, którzy tworzyli grupę teatralną w Paradyżu.